Keiharde dromen
Kd·10 Trillingen
Door:
Drama / Roman
* 18 december 2007 | => 5 februari 2019, 14:43u.
336 w. ± 2 min.

Heel stil zweefde ze in de hoek bij de deur van de ruime slaapkamer, omhuld in blauwachtig duister. Haar waterhaling was regelmatig: in door haar neus, en uit door de kieuwopeningen vlak onder haar ribbenkast. Haar blik was er een van medelijden, gericht op ‘haar’ prinses, die zo onrustig in haar spiegelbed lag te woelen. Ze begreep het niet. Lidhia was de laatste dagen enkele malen tegen haar begonnen over dromen — dromen, die anders waren dan anders.
Echter. Realistischer.
…Alsof ze iemand anders was.
Iemand anders, in een andere wereld dan de onze…
Maar prinses Lidhia leek ook in hun eigen wereld niet meer helemaal zichzelf te zijn…
Een geluid bracht Kirja terug in het heden van die nacht. Haar prinses kreunde; zuchtte toen diep. Het kamermeisje zuchtte ongemerkt met haar mee, en vroeg zich af wat ze toch met deze situatie aan moest. Was er ook maar het geringste, wat zij voor haar geliefde prinses kon betekenen? Ze wist het niet, en boog haar hoofd in een stil gebed van onmacht.

Klein en onbeduidend kroop een spinnetje over de in grillig grijs uitgevoerde linoleum vloer van een in het hoofdgebouw gesitueerd lokaal, dat even stil lag bij te komen. Het kwam weinig obstakels tegen op zijn weg langs stoel- en tafelpoten. Koekkruimels, zandkorrels, een enkele dode pissebed… Het gewone dagelijkse werk.
En dan was daar natuurlijk dat ene stuk papier uit een medium formaat blocnote. Het blaadje lag met een schuine vouw en lichtelijk gekreukt onder een tafeltje, onopgemerkt door wie het dan ook maar had laten vallen.
Het spinnetje merkte het het eerst op, toen het er overheen liep. Maar heftige trillingen in de bodem kondigden de komst aan van een gevaar dat de kleine achtpoter niet kon bevatten, ook al zocht het instinctmatig een veilig heenkomen.
Het spinnetje zou zich het blad papier niet herinneren, waaraan een enkele vouw werd toegevoegd op het moment dat het door een mensenhand werd opgeraapt.
Op een minuscuul spinnetje maakt zo’n stilzwijgend beschreven blad weinig indruk.