Keiharde dromen
Kd·14 Worsteling
Door:
Drama / Roman
* 25 december 2007 | => 4 december 2019, 13:38u.
245 w. ± 2 min.

Een luid echoënde gil onderbrak Kirja’s hakkelende verhaal. De koning, zij zelf, de magister en de medica, ze keken allen verschrikt naar de gang waar het geluid vandaan was gekomen.
De koning fluisterde fel: „Lidhia!” — en zwom zo gauw hij kon terug de gang in, direct gevolgd door de anderen.
Op de bodem van haar kamer, meer dan twee meter bij haar bed vandaan, lag de prinses vaag kreunend te worstelen met haar lakens. Ze was overduidelijk verwikkeld in een intense nachtmurene, waarvan haar beddengoed een treffende uiting in de natuurlijke wereld vormde.
„Help me!” beval de koning kort, maar in zijn stem weerklonk zijn bezorgdheid. Kirja en de medica zwommen met hem naar zijn dochter toe — de eerstgenoemde beducht op meer rake klappen — en deden hun best om de in het water vechtende lakens van de zich verbeten werende prinses te scheiden. Lidhia werd zelfs niet wakker toen de koning haar beide polsen vastpakte en Kirja bevel gaf hetzelfde te doen met Lidhia’s enkels, opdat medica Ishtaran haar aandacht aan de lakens schenken kon. Het kamermeisje sloeg haar beide armen stijf om de enkels van de prinses en drukte ze als in een klem tegen haar borst. De prinses kronkelde en kreunde; trapte wild en probeerde te slaan; sloeg haar hoofd in een wanhopige gezichtsuitdrukking heen en weer… en verslapte toen plotseling, om als een lappenpop in de sterke armen van haar vader opgevangen te worden.
Maar ze werd niet wakker.